De n van toen

Na ruw geschat 1.280.000 letters, op 12 pagina’s van het einde van “Anna Karenina” (oude druk, zedelijke kwotering III, uitgeverij S.V. Arbeiderspers, Brussel, geen jaartal vermeld, gekregen van mijn vader omdat de letters voor hem te klein geworden zijn) denk je even: het gaat mis. Maar dat doet het net niet. Eén letter verzet zich tegen de regeldwang en gaat zijn eigen gang, laat zich even lui onderuit zakken, trekt zich niets aan van de rest, en eist zijn volstrekt unieke plaats op in het boek. Soms zijn letters ook maar mensen. En omgekeerd.

Toen foto

 

Advertenties